განსხვავებები ჩინურ და დასავლურ კულტურებს შორის

  • დამოკიდებულება კანის ფერის მიმართ – ჩინელებს უყვართ ფერმკრთალი სახის კანი მაშინ, როცა დასავლეთში უპირატესობას გარუჯულ კანს ანიჭებენ.
  • ჩინეთში უპირატესობას გამხდარ სხეულს ანიჭებენ და წონას ხშირად საჯაროდ განიხილავენ. წონის დაკლების შენიშვნა და ამის აღნიშვნა კომპლიმენტად ითვლება, თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ წონის მომატებაზე ყურადღების გამახვილება შეურაცხყოფაა. ეს ნიშნავს, რომ კარგად იკვებები.
  • ჩინეთში ნებისმიერ სეზონზე მუდამ თბილ წყალს სვამენ, როცა ევროპაში უპირატესობას ცივ ან ოთახის ტემპერატურის წყალს ანიჭებენ.
  • თუ ევროპაში ოჯახის თითოეული წევრი დამოუკიდებლად უკვეთავს მხოლოდ თავისთვის საჭმელს, ჩინეთში სუფრაზე არსებული საკვები მთელი ოჯახისთვის საზიაროა.
  • ჩემი აზრით, ჩინეთში გავრცელებული ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური ჩვეულება ე.წ. „მჯდომარე თვეა“. მშობიარობის შემდეგ ქალს მინიმუმ ერთი თვის განმავლობაში აქტიურად ცხოვრება ეკრძალება. მაგალითად: არ შეუძლია ტელევიზორის ყურება, ტელეფონზე დიდხანს ლაპარაკი, დამოუკიდებლად ბანაობაც და ფანჯრის გაღებაც კი, თუმცა თანამედროვე ჩინურ კულტურაში ამ ჩვეულების ცვლილება უკვე დაიწყო.
  • მეტწილად დასავლეთში საჩუქარს ჩუქებისთანავე ხსნიან, ჩინეთში კი ეს უკულტურობად ითვლება. ზოგადად, ჩინელებს არ უყვართ გრძნობების პირდაპირი ფორმით გამოხატვა. ოჯახის წევრები ხშირად არ ეუბნებიან ერთმანეთს თუ როგორ უყვართ ერთმანეთი და იშვიათად თუ ეხუტებიან ერთმანეთს. თუმცა ეს ჩვეულებები ახალგაზრდა თაობაში თანდათან იცვლება და ისინი ურთიერთობისთვის უფრო ღიები და გახსნილები ხდებიან.

რასაკვირველია, ზემოაღნიშნული ჩინური კულტურისა და ტრადიციების ელემენტების შენარჩუნება ძალიან მნიშვნელოვანია, თუმცა დროთა განმავლობაში თითოელი იცვლება. თანამედროვე თაობა ცდილობს ახალი ჩვეულებების დამკვიდრებას, მაგრამ მოდერნიზაცია არ ნიშნავს იმას, რომ ჩინურ კულტურას ძირფესვიანი გარდაქმნა ემუქრება. იგი იყო, არის და დარჩება გამორჩეულ და ყველა სხვა კულტურისგან განსხვავებულ კულტურად.